FANDOM


Fire Nation emblem

Ursa była żoną Ozaia, a później Norena, matką Zuko, Azuli i Kiyi, córką Jinzuka i Riny, a także wnuczką Awatara Roko i Ta Min. Była dobrą, opiekuńczą i kochającą matką dla swoich dzieci, choć Azula uważała, że bardziej faworyzowała Zuko.

Ursa dorastała w niewielkiej wiosce Hira'a położonej w Narodzie Ognia, dopóki jako potomkini Roko, nie została zmuszona przez Władcę Ognia Azulona do poślubienia Ozaia w celu wypełnienia przepowiedni, która przyniosłaby wielką moc rodowi Azulona. Kiedy parę lat później dowiedziała się, że Władca Ognia rozkazał jej mężowi zamordować Zuko, a sam Ozai zamierzał bez skrupułów wprowadzić ten plan w życie, Ursa zagwarantowała oszczędzenie życia swojemu synowi, lecz w zamian została wygnana ze Stolicy Narodu Ognia. Powróciła do swojej rodzinnej wioski i odbudowała związek ze swoim dawnym chłopakiem, który zmienił swoją twarz, żyjąc pod nową tożsamością jako Noren. Aby móc ponownie wieść normalne życie, Ursa poprosiła Matkę Twarzy o całkowicie nową twarz i tożsamość, która jednocześnie wymazała wszystkie jej wspomnienia związane z życiem u boku Ozaia jako Księżniczka Narodu Ognia. Jako Noriko, miała kolejną córkę, Kiyi, choć jej dwójce starszych dzieci udało się ją w końcu odnaleźć, a także ponownie napotkać Matkę Twarzy, co skłoniło ją do decyzji powrotu do jej dawnej tożsamości. Zuko również unieważnił jej wygnanie i powitał z powrotem w stolicy w celu wizyty wraz z jej rodziną.

Historia Edytuj

Opuszczenie swoich bliskich Edytuj

Ursa and Ikem

Ursa i Ikem pieczętują swoje zaręczyny pocałunkiem.

Ursa była córką Jinzuka i Riny, którzy zamieszkiwali niewielką wioskę Hira'a położoną na ziemiach Narodu Ognia. Od najmłodszych lat była bliską przyjaciółką chłopca o imieniu Ikem. Choć zawsze droczyli się ze sobą, gdy byli młodsi, z czasem stali się szczęśliwą parą.

Kiedy Ursa miała dwadzieścia jeden lat, zgłosiła się na przesłuchanie do roli Smoczej Cesarzowej w lokalnej sztuce Miłość Wśród Smoków. Po otrzymaniu roli postanowiła udać się do Ikema, aby przekazać mu nowinę, zastając swojego ukochanego powtarzającego tekst na pustej scenie. Na prośbę Ikema, odegrali jedną ze scen sztuki, w której mieli pocałować się na scenie, lecz Ursa wyraziła swoje niezadowolenie „zamaskowanym pocałunkiem”, ponieważ na przeszkodzie stały im ich maski. Kiedy zdjęła swoją, Ikem zaskoczył ją niepokojącym spojrzeniem; zdziwiona Ursa pytając o powód tego zachowania, błyskawicznie otrzymała w odpowiedzi oświadczyny. Po krótkim zmieszaniu szczęśliwa Ursa przyjęła oświadczyny, pieczętując je ze swoim ukochanym płomiennym pocałunkiem.

Tego samego dnia, późnym wieczorem, rozradowana powróciła do domu, aby przekazać nowinę o oświadczynach z Ikemem swojej matce, lecz zastała ją płaczącą nad koroną należącą niegdyś do Awatara Roko. Po zapytaniu jej co się dzieje i gdzie jest jej ojciec, jej matka odpowiedziała, że znajduje się w szklarni wraz z gośćmi. Jednakże, zanim Ursa wyszła z pokoju, jej matka zapewniła ją, że nieważnie co by się stało i tak ją kocha.

Ursa crying

Ursa ze łzami w oczach żegna się z Ikemem, aby zapewnić mu bezpieczeństwo.

Po wejściu do szklarni, Ursa odkryła, że gośćmi, o których wspominała jej matka, byli Władca Ognia Azulon oraz jego syn, Książę Ozai. Władca Ognia skomplementował urodę dziewczyny tuż przed wspomnieniem o przepowiedni stworzonej przez mędrów Narodów Ognia, która zapewniała potężny ród władców, który miał zrodzić się ze związku pomiędzy potomkinią Awatara Roko a członkiem jego własnego rodu. Następnie Ozai oświadczył się Ursie, a ona, nie mając innego wyboru, zgodziła się. Kiedy Ursa opuszczała wioskę ze swoim narzeczonym, Ikem zablokował drogę ich powozowi. Poprosiła Ozaia, aby ten rozkazał swoim żołnierzom nie zrobić mu żadnej krzywdy, nazywając księcia „[jej] ukochanym”. Ten zastosował się do prośby, wypuszczając Ursę z powozu, która kazała Ikemowi wracać do domu. Pomimo jego błagania, Ursa powiedziała mu, że jej decyzja nie może ulec zmianie, gdyż oświadczyny Ozaia przyniosły honor jej rodzinie. Wyjaśniła Ikemowi jednoznacznie, że poślubienie Ozaia było jej prawdziwym marzeniem, z oczami pełnymi łez, prosząc go po raz kolejny o pójście do domu, wiedząc, że jest to jedyny sposób na zapewnienie mu bezpieczeństwa. Następnie opuściła wioskę oraz zdewastowanego Ikema na poboczu drogi. 
Ozai and Ursa's wedding

Ślub Ursy i Ozaia.

Życie jako Księżniczka Narodu Ognia Edytuj

Podczas obchodów wesela, Ozai poinformował Ursę, że powinna podziękować swoim rodzicom za to, że zawsze byli dla niej dobrzy, wyjawiając jej, że od teraz nie może mieć żadnych więzów ze swoim poprzednim życiem. Z tego względu, była zmuszona pożegnać swoich rodziców i rozpocząć nowe życie jako Księżniczka Narodu Ognia.

Po zawarciu ślubu, Ursa urodziła Księcia Zuko, a dwa lata później, Księżniczkę Azulę. Podczas rodzinnej wycieczki na Żarzącą Wyspę, Zuko prawie się utopił podczas próby pomocy krabo-żółwiowi. Po tym, jak Ozai go uratował, Ursa pocieszała Zuko, trzymając go, podczas gdy on dochodził do siebie po tym ciężkim przeżyciu. 

Jednakże nawet po narodzinach jej dwójki dzieci, nie była w stanie zapomnieć o swoich bliskich, których musiała porzucić i często do nich pisała. Zatrudniła jedną ze służących w pałacu, Eluę, aby wysyłała jej sekretne listy do bliskich w Hira'a, co sprawiło, że Ursa postrzegała ją jako członkinię swojej rodziny, będąc dozgonnie wdzięczna za jej usługi. Jednakże, bez wiedzy Ursy, żaden z tych listów nigdy nie dotarł do swoich odbiorców, ponieważ Elua zdradziła jej zaufanie i na rozkaz Księcia Ozaia chowała jej pocztę. 

Ursa ewentualnie zaczęła podejrzewać Ozaia o przejmowanie i czytanie jej listów i wymyśliła plan, aby zmusić go do przyznania się do tego: napisała fałszywy list do Ikema, w którym oznajmiła, że to on jest prawdziwym ojcem Zuko. Kilka miesięcy później, Ozai skonfrontował ją na ten temat, komentując jej czyny jako zdradzieckie wobec rodu królewskiego Narodu Ognia. Ursa, początkowo wściekła, z powodu tego, że jej podejrzenia na temat Ozaia okazały się słuszne, ostatecznie rozpłakała się, kiedy Ozai wyjawił jej, że podjął się wszelkich środków zabicia Ikema. Ursa zażądała wyjaśnień dlaczego tak postąpił, skoro oboje doskonale wiedzieli, że Zuko był synem Ozaia. Ozai w odpowiedzi zapytał ją o powód napisania fałszywego listu. Ursa wyznała mu jej oryginalny plan, dodając, że po części jej motywem było pragnienie, aby Zuko nigdy nie okazał się jego synem. W akcie zemsty Ozai postanowił, że od tego momentu, będzie traktował Zuko, tak jakby pragnienie Ursy stało się rzeczywistością.  

Pewnego ranka, Ursa i Zuko karmili żółwio-kaczki w niewielkim stawie położonym w pałacowym ogrodzie. Chłopiec zaoferował zademonstrowanie swojej matce sposobu, w jaki Azula je karmiła, co doprowadziło go do uderzenia jednej z małych żółwio-kaczek sporym kawałkiem chleba. Ursa zgromiła go za to zachowanie, podczas gdy matka żółwio-kaczek podpłynęła do Zuko i ugryzła go w kostkę, lecz została szybko zwrócona do wody przez Ursę. Doszukując się powodu ugryzienia go przez zwierzę, Ursa wyjaśniła Zuko, że matki są opiekuńcze względem swoich dzieci i są w stanie „ugryźć”, kiedy znajdą się w niebezpieczeństwie, gryząc żartobliwie swojego syna. Kiedy Ursa i Zuko spacerowali przez dziedziniec pałacu, zostali zaczepieni przez Azulę, która namówiła swoją matkę, aby pozwoliła Zuko na zabawę z nią, Mai i Ty Lee. Jednakże, była w szoku widząc później swojego syna przemoczonego do suchej nitki w wyniku intrygi Azuli. 

Nieco później, Ursa wezwała swoje dzieci i poinformowała ich o przyjściu listu od ich wujka Iroh z Ba Sing Se, wraz z prezentami dla Zuko i Azuli. Niezadowolona ze swojego upominku, Azula skomentowała, że jeśli Iroh nie powróci z oblężenia, ich ojciec Ozai będzie następny w kolejce do zostania Władcą Ognia, ostro zaręczając, że " [ich] tata byłby zdecydowanie lepszym Władcą Ognia". Zdumiona Ursa uciszyła ją, dodając, że może to zwiastować nieszczęście. 

Kilka dni później, Ursa siedziała w pobliżu stawu, kiedy służący dostarczył jej kolejny list z Ba Sing Se. Po przeczytaniu go, Ursa uroniła łzę, informując dzieci o śmierci syna Iroh, Lu Tena. W konsekwencji Władca Ognia Azulon wezwał całą rodzinę na salę tronową, gdzie Ursa obserwowała swoje dzieci demonstrujące ich umiejętności władania ogniem. Niestety umiejętności Zuko wypadły blado na tle tych należących do jego siostry i gdy upadł na ziemię, Ursa podbiegła do niego i usiłowała go pocieszyć. Widowisko to było jednak krótkotrwałe, gdyż Azulon odprawił wszystkich z sali z wyjątkiem Ozaia.

Tej samej nocy, zaciekawiona Ursa natknęła się na sprzeczkę pomiędzy swoimi dziećmi, ciągnąc Azulę ze sobą, aby dowiedzieć się, co zaszło, dowiadując się, że Ozai poprosił Władcę Ognia Azulona, aby ten przekazał prawo pierworództwa do tronu należące do Iroh jemu, z powodu śmierci Lu Tena w wyniku oblężenia Ba Sing Se. Za karę za swoją bezczelność, Ozai otrzymał rozkaz od rozwścieczonego Azulona, aby ten również poczuł ból utraty pierworodnego syna poprzez zabicie własnego. Zszokowana po usłyszeniu tej informacji, Ursa wysłała Azulę do łóżka, a sama udała się na rozmowę z mężem. Po tym, jak Ozai zadeklarował swoją pełną intencję w wykonaniu tego rozkazu, Ursa zawarła z nim umowę: otrzyma on tron w zamian za oszczędzenie Zuko. Ozai zaakceptował jej plan, jednak dodał od siebie jeden warunek, w którym to po utworzeniu niemożliwej do wykrycia trucizny, Ursa ma opuścić pałac, gdyż bał się, że może ponownie użyć tej samej trucizny na nim samym. Ursa próbowała negocjować opuszczenie pałacu wraz z dziećmi, lecz została zmuszona do samodzielnego opuszczenia dworu, gdyby w razie opuszczenia go z dziećmi nie zostali oni schwytani i zamordowani przez Ozaia. 
200px-Ursa hugs Zuko

Ursa pociesza Zuko tuż przed swoim zniknięciem.

Ursa stworzyła truciznę i wręczyła ją Ozaiowi tuż przed udaniem się do pokoi swoich dzieci, aby się z nimi pożegnać. Ucałowała śpiącą Azulę w policzek, zanim skierowała się do pokoju Zuko, budząc młodego księcia. Przypomniała mu o jej prawdziwej i silnej matczynej miłości, mówiąc mu, aby zawsze pamiętał o tym, kim jest, nieważne jak rzeczy mogą się zmienić. Następnie narzuciła kaptur swojej peleryny na głowę i odeszła w cień. Opuściła pałac na łodzi, płynąc w kierunku jej rodzinnej wioski.  

Życie jako Noriko Edytuj

Przybywając do swojej rodzinnej wioski w samym środku nocy, Ursa udała się w odwiedziny do starego domu jej rodziców. Niestety, mała dziewczynka, która otworzyła jej drzwi, nie będąc świadoma, kim była, poinformowała ją, że Jinzuk i Rina zmarli kilka lat temu. Zrozpaczona i niemająca dokąd iść, Ursa udała się do teatru położonego w samym środku wioski, opłakując swój los na scenie i w ciszy. Została zaczepiona przez Norena, który na początku myślał, że przyszła na przesłuchanie do spektaklu, lecz widząc, jak załamana była dawna księżniczka Narodu Ognia, postanowił zaprosić ją na śniadanie, na co Ursa ochoczo się zgodziła. 
200px-Ursa becomes Noriko

Ursa otrzymuje nową twarz od Matki Twarzy, przemieniając się w Noriko.

Jedząc śniadanie, Ursa jednocześnie gawędziła z Norenem, gdy ten nagle wspomniał jej imię, podczas gdy Ursa była pewna, że jeszcze mu się nie przedstawiła. Zakłopotana, straciła cały swój apetyt i zaczęła zbierać się do odejścia, gdy Noren przyznał się, że jest on tak naprawdę Ikemem, jej byłym narzeczonym. Noren wyjawił, że napotkał Matkę Twarzy, która zmieniła mu wygląd. Wtedy Ursa wywnioskowała, że Ozaiowi nie udało się odnaleźć i zabić Ikema, ponieważ ten zmienił swoją twarz i tożsamość. Noren zaoferował jej szansę na wynagrodzenie ich utraconego czasu jako kochanków: Ursa miałaby również zmienić swoją twarz w celu kontynuowania ich związku. Para udała się do Niepomnej Doliny i zaczekała na następną porę roku, aby napotkać Matkę Twarzy. Choć pojawiła się, to jednak była zdziwiona decyzją Ursy w kwestii zmiany twarzy z powodu jej ewidentnej urody. Aby przetestować jej szczerość, dusza zaoferowała byłej księżniczce nową, znacznie przeciętniejszą twarz, którą Ursa zaakceptowała bez wahania. Wyczuwając ból Ursy, Matka Twarzy zapytała ją, czy nie zechciałaby również nowego umysłu, który nie zawierałby żadnych wspomnień z jej poprzedniego życia. Ostatecznie, Ursa zgodziła się na zapomnienie jej poprzedniego życia, nawet jeśli oznaczało to także zapomnienie o jej dzieciach, które musiała zostawić w pałacu. Z nową twarzą i tożsamością, Ursa, która od tego momentu była znana jako „Noriko”, poślubiła Norena i miała z nim córkę, Kiyi. „Noriko” zamieszkiwała swoją rodzinną wioskę i prowadziła spokojne życie u boku rodziny, do czasu przybycia zamaskowanej Drużyny Awatara.
Azula threatening Ursa

Gdy Azula zagroziła zabiciem jej, Ursa przeprosiła swoją starszą córkę za bycie nie najlepszą matką, pomimo braku pamięci z tamtego okresu.

Osobowość Edytuj

Ursa durmiendo a Zuko

Ursa usypia Syna.

Jedną z cech definiujących Ursa była jej silna macierzyńska miłość i opiekuńczość jej jedyny syn, Zuko, i jej życie było poświęcone ochronie mu szkody. Jest także pragmatykiem, a ona zdecydowała się opuścić Ikem tyłu, aby go chronić, a później przyjął wygnanie w celu ratowania Zuko. Pomimo jej miłość do swoich dzieci, że zdecydowaliśmy się również zapomnieć o ich istnieniu w jednym punkcie, aby wybrać wewnętrzny spokój raz ona połączyć się z Ikem. W końcu przyszła żałować tej decyzji, zdając sobie sprawę, że Zuko i Azula byli jej prawdziwa rodzina. Choć nie wykazują zabawa strony, jak ona żartobliwie przestraszony Ikem i dokuczał mu w młodszych latach.

Umiejętności Edytuj

Ursa making

Ursa była w stanie przygotować potężną i całkowicie niewykrywalną truciznę.

Zdolności medyczne Edytuj

Ursa nauczyła się wiele na temat przeróżnych medycznych ziół i trucizn od swojej matki, zdolnej zielarki. Od czasu przyjęcia oświadczyn Ozaia, nie praktykowała zielarstwa przez kilka dobrych lat, lecz jej zdolności w tym zakresie pozostały pierwszorzędne. Użyła swojej wiedzy do stworzenia potężnej i kompletnie niewykrywalnej trucizny.

Sprawność fizyczna Edytuj

Pomimo faktu, że spędziła wiele lat w luksusowym pałacu, Ursa posiadała wystarczającą sprawność fizyczną, która pozwoliła jej przetrwać w Niepomnej Dolnie wraz z pomocą Norena.

Drzewo genealogiczne Edytuj

Sozin
   
   
Roko ---------- Ta Min
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.